Home Naam van het Gilde
Home

Informatie
Foto's
Artikelen
Historie
Boeken
Links

Clubrecords
Uitslagen
Inloggen

Historie van het Gilde


Het ontstaan van het gilde

Gilden zijn er altijd geweest. Als we de betekenis van het woord gilde nagaan, komen we terecht bij de oude Germanen, natuurmensen die sterke onderlinge banden onderhielden en het meest genoten van goed eten en drinken.
Zij herdachten op gezette tijden hun doden met uitgebreide dodenmalen, die een religieuze betekenis hadden.
Het offer, de bijdrage (meestal in natura) heette 'gilde'.
De naam 'gilde' ging over op het maal zelf en later ook op het gezelschap dat de maaltijden genoot.


De legende van Sint Sebastiaen

Sebastiaan was een boogschutter in de bossen van Frankrijk en een rechtvaardig mens. Tijdens de romeinse overheersing kreeg deze jongeman belanstelling voor de romeinse legers en werd daarin opgenomen. Door zijn kwaliteiten als boogschutter en als rechtvaardig mens werd hij al spoedig aanvoerder van boogschutters in het romeinse leger. In Rome werd Sebastiaan aanvoerder bij de pretorische lijfwacht van de keizer Diocletianus in de derde eeuw.
Doordat Sebastiaan een rechtvaardig mens was, vond hij dat hij iets moest doen aan de misstanden die er in die tijd heersten. Dit was o.a. de vervolging van de christenen in Rome, die voor de leeuwen geworpen werden en moesten strijden tegen de gladiatoren.
Sebastiaan besloot om dit onrecht aan te pakken en ging naar de keizer om te vragen om dit te veranderen. Dit echter was niet de gewone gang van zaken in die tijd en Sebastiaan werd ter dood veroordeeld.
De terechtstelling werd uitgevoerd door zijn eigen soldaten die hem met pijlen beschoten. Omdat men dacht dat hij dood was, werd zijn lichaam in de Cloaca Maxima gegooid, het grootste riool van Rome.
Hij werd daarna 2 jaar verpleegd door St. Irene totdat hij weer volledig hersteld was.
Hierna ging Sebastiaan weer naar de keizer om te pleiten voor het afschaffen van de vervolging van de christenen. Hiervoor werd hij opnieuw ter dood veroordeeld. Om deze keer zeker te zijn dat Sebastiaan gedood zou worden, werd hij met knuppels doodgeslagen.


Sint Sebastiaan werd vanaf de 14e eeuw ook beschouwd als een beschermheilige tegen de pest. Volgens een legende verspreidde Apollo met zijn pijlen de pest. Omdat Sebastiaan de beschieting met pijlen overleefd had, werd hij vanaf de 14e eeuw tijdens pest-epidemieën vereerd.


De middeleeuwen

In de middeleeuwen stond het gilde voor een organisatievorm van groeperingen binnen een gemeenschap. Er was een gemeenschappelijk doel, een centrale kas met verplichte bijdragen van elk lid, binding aan de religie, grote aandacht voor de afgestorvenen en regelmatige teermalen.
De term gildebroeder wijst erop dat het broederschap wordt beschermd met uitsluiting van anderen. Men moest elkaar helpen en bijstaan.
Broederschap is een vorm van zich handhaven.


Sint Sebastiaen en de kruistochten

Het christelijke Jeruzalem werd in de 7e eeuw door de Perzen en later door de Arabieren veroverd. In 1077 namen Turkse moslims de rijke stad in.
Hoewel de christenen tamelijk vrij werden gelaten, riep de paus toch op om het heilige land te bevrijden.
Omstreeks 1096 ontstond de eerste grote georganiseerde kruistoch onder leiding van Godfried van Bouillon, met als doel het bevrijden van het kruis van Christus en de eeuwen oude bedevaarten opnieuw mogelijk te maken.
De eerste kruisvaarders stelden zich onder bescherming van Sebastiaen, zijn wapen werd het Jeruzalemkruis.
Later werd het Joris, die de leiding had over de 3e kruistocht.


De oudste schuttersgilden eind 13de eeuw

De oudste schuttersgilden ontstaan pas eind 13de eeuw, na de kruistochten.
De bewapende schuttersgilden zijn destijds gesticht of bevestigd door een grondheer. Het zijn mannengezelschappen, want alleen mannen mochten wapens dragen. De bedoeling was meestal het bewaken en verdedigen van burgers. De schuttersgilden zijn onze oudste nog levende cultuurvormen uit vroeger tijden, die de oorspronkelijke opzet hebben bewaard.
Een gilde wordt officieel erkend bij het verlenen van de 'Caert', de zogenaamde stichtingsakte, die tevens het eerste reglement bevat.
De oudste caerten zijn verleend aan kruisbooggilden van St. Joris en later aan het handbooggilde van St. Sebastiaen.


Bouwgeschiedenis Sint Sebastiaens doelen

Oorspronkelijk waren er in Den Haag twee schuttersgilden, St. Joris en St. Sebastiaen. Het St. Joris schuttersgilde had zijn doelen aan het toernooiveld. Aan het torentje en de gevelsteen is nog steeds te zien waar eens het gebouw stond. Omstreeks 1462-1464 gaf Karel de Stoute opdracht om naast de St. Joris doelen 3 schietbanen aan te leggen. Op diezelfde plaats richten in 1509 de St. Sebastiaenschutters met toestemming van keizer Maximiliaan van Oostenrijk een nieuw doelengebouw op. Vanaf 1636 waren de St. Sebastiaens doelen gevestigd naast de Vijverberg, op de plaats waar nu het Haagsch Historisch Museum staat. Boven de deur van het museum hangt nog steeds het wapen van het St. Sebastiaensschuttersgilde.


Bron: Haagsch Historisch Museum, internet.